CIEPŁO DOTYKU STAREJ TAJSKIEJ ZIELARKI

masaż gdańsk

Masaż gorącymi stemplami ziołowymi wywodzi się z Tajlandii, gdzie od wieków zioła znane są jako podstawa medycyny.  Zgodnie z tradycją, zabieg ten wykonywany jest przy użyciu specjalnie przygotowanych, jednorazowych, bawełnianych sakiewek (stempli), wypełnionych aromatycznymi ziołami, owocami i przyprawami o właściwościach leczniczych. Masaż wykonuje się na tradycyjnym łóżku do masażu. Bezpośrednio przed rozpoczęciem masażu, stemple zanurza się w gorącym oleju i podgrzewa do temperatury, która pozwala uwolnić z ziół olejki eteryczne, a następnie masuje się nimi ciało. Masaż stemplami polega na szybkich, punktowych dotknięciach, z których każde zakończone jest lekkim dociśnięciem stempla. W miarę utraty ciepła przez stemple, masaż staje się coraz bardziej intensywny, a substancje czynne z roślin bez trudu przenikają w głąb ciała pacjenta.
Zioła, stanowiące wypełnienie stempli, dobierane są indywidualnie, z uwzględnieniem dolegliwości i oczekiwań pacjenta. Tradycyjnie, do masażu stemplami ziołowymi używa się kurkumy, trawy cytrynowej, skórki kaffiru oraz kamfory. Obecnie wykorzystuje się również cynamon, imbir, kawę, goździki, guaranę, sole morskie, liście eukaliptusa i algi, których pobudzające i lipolityczne właściwości znajdują zastosowanie w terapiach antycellulitowych oraz wspomagających odchudzanie. Unoszący się w czasie zabiegu intensywny aromat ziół ma również duże znaczenie terapeutyczne.

Działanie gorących stempli
Masaż gorącymi stemplami ziołowymi ma zbawienny wpływ na cały organizm: uśmierza bóle, łagodzi napięcia mięśniowe, stymuluje do regeneracji i odnowy komórkowej, działa przeciwzapalnie i rozgrzewająco, poprawia krążenie krwi i limfy oraz przyspiesza proces oczyszczania się organizmu. Oprócz tego, ma on również silne właściwości odprężające, działa kojąco i wyciszająco na układ nerwowy.
Masaż stemplami ziołowymi może być także stosowany w celach kosmetycznych: odpowiednio ujędrnia, nawilża i natłuszcza skórę, poprawia jej kondycję i koloryt, ma właściwości zmiękczające, wygładzające i oczyszczające. Połączenie ciepła i ziół ma również zbawienny wpływ na kondycję psychiczną, uśmierza długotrwały stres, niepokój, lęki. Pomaga w stanach depresyjnych i przemęczeniu.

 

TAJSKA PODRÓŻ W GŁĄB SWEGO SERCA

masaż gdańsk

Korzenie tajskiego masażu tkwią głęboko w starożytnych Indiach i wywodzą się ze wspólnej historycznej lini wraz z jogą i ajurwedą, a sięgającą wstecz do początków wedyjskiej filozofii jakieś pięć tysięcy lat temu. Wówczas to zostały objawione główne zasady systemu wedyjskiego przez świętych starożytnych Indii. Dzięki nim zostały stworzone podwaliny teorii stworzenia znane jako filozofia samkhja, która stała się fundamentem technik tamtejszej pracy z ciałem i umysłem.

W trzecim wieku p.n.e., pod panowaniem cesarza Aszoki, joga i ajurweda przeżywała swój rozkwit. Był to legendarny hinduski wojownik, który odrzucił przemoc dla nauk Buddy i otworzył drogę rozpowszechnienia się buddyzmu na przestrzenie południowo-wschodniej Azji. Kiedy mnisi buddyjscy migrowali propagując nauki Buddy, nieśli ze sobą również wiedzę i praktyki jogi i medycyny ajurwedyjskiej. Wkrótce joga i ajurweda stała się podstawą praktyk leczniczych na Sri Lance, Tajlandii, Birmie.

Wciągu wieków ajurweda zasymilowała się z kulturą tajską, rozwijając się w znamienną medycynę ludową. Tradycyjny masaż tajski jest często wykorzystywany w połączeniu z ajurwedyjskimi ziołowymi łaźniami parowymi, gorącymi okładami i ziołowymi specyfikami. Wielu praktyków tradycyjnej medycyny tajskiej może obecnie nie nawiązywać swoich praktyk do ajurwedy, lecz związek jest oczywisty w praktyce i nomenklaturze.

Tradycyjny masaż tajski to holistyczna terapia obejmująca zarówno ciało fizyczne, energetyczne oraz psychiczne i emocjonalne. Jest oparty na idei pięciu ciał, którą znajdujemy w filozofii jogi. Ten wyjątkowy styl wywodzi się z tradycji buddyjskiej i opiera się na głównym przesłaniu – miłości i współczuciu. Stanowi jedną z czterech gałęzi tradycyjnej medycyny tajskiej, przynoszącej najskuteczniejsze rezultaty. Jest niezwykłą syntezą wielu technik – nacisku, refleksologii, pracy z liniami energetycznymi, oddechem, tamowania krwi, rozciągania. Aby wykorzystać efekty tych zabiegów – masażysta używa o wiele więcej części ciała w trakcie zabiegu niż inne terapie. Podczas sesji idą w ruch dłonie, kciuki, stopy, łokcie, przedramiona i kolana. Masowana osoba jest prowadzona przez różnorodną sesję pozycji w ustawieniach – na plecach, na boku, na brzuchu i siedząc. Zabiegi przeprowadzane są na macie, rozłożonej bezpośrednio na podłodze. Masaż ten jest tak odmiennym stylem, że czasami określa się go nie mianem masażu lecz „jogą dla leniwych” prowadzonej przez terapeutę przy biernym, zrelaksowanym stanie masowanego.

„Om Na Mo Jvako Maraphat-jo Poo-cha-ya”
„O doktorze Jiwaka Karphat, szanujemy i czcimy cię”

Za twórcę tej formy sztuki uważa się legendarnego lekarza z północnych Indii znanego jako Jivaka Kumar Bhaccha, współczesnego i leczącego Buddę Sakjamuniego oraz jego sangę, a także króla Magadha Bimbisary sprzed 2,500 lat. Choć nigdy nie wybrał się do Tajlandii, jego nauki legły u podstaw tradycji tajskiego masażu, podczas rozpowszechnianiu się tam buddyjskiej kultury indyjskiej. W wielu świątyniach Tajlandii poświęca się mu główne miejsce na ołtarzach i kapliczkach jako głównej i szanowanej postaci w tajskiej medycynie i tradycyjnych praktykach masażu. Do dziś tajscy terapeuci często rozpoczynają dzień pieśnią modlitewną ku czci Jivaki, aby otrzymać błogosławieństwo od jego uzdrawiającego ducha.

Tak jak inne azjatyckie techniki masażu jak shiatsu i refleksologia  – ta ajurwedyjska praca z ciałem jest formą terapii opartej na teorii przepływu energii wzdłuż lini energetycznych rozmieszczonych w ciele. Jest to fundamentalna teoria tego masażu, koncentrująca się bardziej na pracy z energią niż z ciałem fizycznym. Aby przywrócić w pełni równowagę w pięciu ciałach wykorzystuje się masaż całego ciała, traktując ciało fizyczne jako narzędzie do dotarcia do innych ciał. Terapeuta nie koncentruje się na strukturach anatomicznych czy zasadach fizjologii, a raczej na sieci kanałów energetycznych rozmieszczonych wzdłuż ciała. Nawet pozycje jogiczne stosuje się przede wszystkim ze względu na ich energetyczną efektywność, dodając ich przemożny potencjał rozwoju elastyczności i siły. Choć celem masażu jest ciało energetyczne, to przez pracę z praną dociera się do ciał podświadomości i pamięci, ułatwiając uwolnienie emocji. Uważa się, że perfekcyjne zrównoważenie energii może być osiągnięte przez rozciągnięcie kanałów energetycznych i mocny ale łagodny nacisk. Dzięki temu masaż tajski może być uważany za prawdziwie holistyczną terapię, która równoważy dysharmonie w każdym z ciał.

Tajski masaż poprawia krążenie, elastyczność, napięcie mięśniowe. Ta synteza akupresury i rozciągania jest szczególnie korzystna dla tych ze zesztywniałym karkiem, plecami, czy całym ciałem, obolałych, przemęczonych od nadmiaru pracy czy ćwiczeń fizycznych, lub cierpiących na artretyzm czy inne zaburzenia ograniczające zakres ruchów w stawach. Przez działanie na układ limfatyczny , przez pracę z głęboką tkanką i rozciąganiem można również odtruć ciało, podnosząc system odpornościowy i zapobiegać chorobom czy uszkodzeniom ciała, wspierając elastyczność i giętkość stawów i więzadeł. Jest doskonałym uzupełnieniem ćwiczeń fizycznych. Przynosi większą świadomość ciała, jest to intensywna i głęboka praca, szczególnie nastawiona na otwarcie ciała i stawów, co wiąże się z pracą z napięciami i tłumionymi emocjami.

http://www.dharma.org.pl